تیشرت پنی وایز

در یک شب بارانی، سوفیا به خانه‌ای متروکه در شهر ضربه زد. شایعات می‌گفتند که دلقک ترسناک، پنی‌وایز، روحش در آنجا پرسه می‌زند. او برای تخلیه‌ی ترسش به آنجا رفته بود.

هر چه بیشتر در خانه پیش می‌رفت، بوهای ترکیبی از فرسودگی و ترس او را احاطه می‌کرد. ناگهان، خنده‌ی خفیفی به گوشش رسید. سایه‌ای کنار دیوار ظاهر شد و پنی‌وایز با چهره‌ای شیطانی به سوفیا خیره شده بود. "وقت بازی است!" او گفت.

سوفیا که از وحشت فلج شده بود، احساس کرد دیوارها به دورش جمع می‌شوند. وقتی تلاش کرد به سرعت فرار کند، متوجه شد در قفل شده است. خنده‌های او در تاریکی محاصره‌اش کرد و سوفیا فهمید که هیچ راه نجاتی وجود ندارد.

در آن لحظه، هرگز بیشتر از این احساس تنهایی و وحشت نکرده بود.

آیا هرگز در موقعیتی احساس یأس مشابهی داشته‌ای؟