تیشرت فردی کروگر

در یک شب تاریک و بارانی، فردی کروگر در سایه‌های خیابان‌های خالی می‌چرخید. او به خاطر جنایاتش یک افسانه ترسناک شده بود، و حتی نامش هم برای نوجوانان کابوس بود. زمانی که شب به نیمه رسید، صدای فریاد از خانه‌ای قدیمی به گوشش رسید. کنجکاوی‌اش تحریک شد.

به آرامی به سمت خانه رفت و در داخل، تصویر یک جوان بی‌خبر از خطر را دید. کروگر با چهره‌ای خبیث و چنگال‌هایش که به نور چراغ قوه می‌درخشید، نزدیک شد. قربانی نمی‌توانست از خواب بیدار شود، مانند همه کسانی که قبلاً با او روبه‌رو شده بودند. کروگر با صدایی خفه گفت: «وقت خواب است، و خواب‌هایم دیگر هیچ‌وقت خوب نخواهند بود.»

زمانی که دستش را به سمت قربانی دراز کرد، صدای زنگ گوشی به گوشش رسید و او به تردید افتاد. آیا می‌تواند باز هم به کشتار ادامه دهد یا این بار سایه‌های گذشته‌اش او را به دام می‌کشند؟